پرپرونکا

     
 

 

 

 
دوشنبه ٩ شهریور ،۱۳٩٤

آدم، همه ی عمر به شکل غریزی منتظر زمانی است که سقوط کند.

 

پ. ن:

-  آن زمان برای بعضی از ماها اتفاق افتاده؛ منتظر سقوط های بعدی نشسته ایم  تا پله، پله پایین تر برویم.

 

سکانس:

 یک فیلم کمدی قدیمی بود که شخصیت اصلی از تراس ساختمانی چند طبقه پایین می افتاد و تا می خواست بلند شود، گرد و خاکش را بتکاند و دردهایش را بشناسد؛ دوباره چند طبقه سقوط می کرد.

 

پیام ها :

  1. کمدی بودن سقوط، زمانی ست که برای ما اتفاق نیفتاده باشد.
  2. کارکردی که از پله در ذهن است بالا روندگی است. هرچند گاهی پله را برای پایین آمدن بالا برویم. و از انواع پایین آمدنها، یکی هم سقوط است.
  3. گاهی فرصت آگاهی درباره آنچه بر سر ما می آید با آنچه های بعدی برای همیشه از دست می رود و این بدترین نوع رویارویی با رنج است.
 
  لینک

 

حافظ

 
چهارشنبه ٩ امرداد ،۱۳٩٢

چه شکرهاست در این شهر که قانع شده اند

شاهبازان طریقت به مقام مگسی

 
  لینک

 

ليست وبلاگ هاي فارسي
قالب هاي وبلاگ

پرپرونکا




نویسندگان وبلاگ
پرپرونکا


آرشیو وبلاگ
امرداد ٩٢




آمار وبلاگ
خروجی وبلاگ
  RSS 2.0