آدم، همه ی عمر به شکل غریزی منتظر زمانی است که سقوط کند.

 

پ. ن:

-  آن زمان برای بعضی از ماها اتفاق افتاده؛ منتظر سقوط های بعدی نشسته ایم  تا پله، پله پایین تر برویم.

 

سکانس:

 یک فیلم کمدی قدیمی بود که شخصیت اصلی از تراس ساختمانی چند طبقه پایین می افتاد و تا می خواست بلند شود، گرد و خاکش را بتکاند و دردهایش را بشناسد؛ دوباره چند طبقه سقوط می کرد.

 

پیام ها :

  1. کمدی بودن سقوط، زمانی ست که برای ما اتفاق نیفتاده باشد.
  2. کارکردی که از پله در ذهن است بالا روندگی است. هرچند گاهی پله را برای پایین آمدن بالا برویم. و از انواع پایین آمدنها، یکی هم سقوط است.
  3. گاهی فرصت آگاهی درباره آنچه بر سر ما می آید با آنچه های بعدی برای همیشه از دست می رود و این بدترین نوع رویارویی با رنج است.
/ 1 نظر / 14 بازدید
عشق به مردم

سلام خوبي دوست من؟ مطالب مفيدي داري به منم سر بزن نظر يادت نره!!!!!!